
Sýningin Jörð beinir sjónum okkar að því sem vex upp úr moldinni og
tekur á sig nýjar myndir. Í Grafíksalnum við Tryggvagötu efna þær Þóra
Sigurþórsdóttir og Hansína Jensdóttir til fjölradda samtals um
efniskennd, handverk og umbreytingu jarðefna. Þær vinna báðar með
hefðbundin efni, Þóra með keramik en Hansína með kopar. Báðar
vinnuaðferðirnar fela í sér umbreytingu með hita: brennslu og mótun á
keramiki og mótun málma.
Ólíkur bakgrunnur Þóru og Hansínu skapar mismunandi raddir sem tala
þó sama tungumál. Jörðin í sýningunni verður ekki í bakgrunni heldur
forgrunni, sýningin er ferli, einhverskonar upphaf á dansspori
áhorfandans sem skynjar sprungurnar í jarðveginum, þyngdina í leirnum,
gljáann og holrýmið í málminum.
Í salnum mæta gestir verkum með myndum af jarðvegi, háum
kertastjökum og skúlptúrum sem vísa til mannslíkamans. Efniskenndin
mótar rýmið: Ker leysast upp í skúlptúra, kertastjakar minna á grískar
súlur og hangandi rætur tengir okkur við móður Jörð. Líkt og heiti
sýningarinnar gefur til kynna spretta verkin upp úr moldinni, þau hafa
líkamleg áhrif á sýningargestinn með því að jarðtengja hann með
formum sem skapa rýmiskennd. Listaverkin eru samt ennþá eins og fræ
sem krefjast umönnunar og túlkunar áhorfandans.
Í þessari umbreytingu efnis verður til samlífi hugmynda sem spyr:
Hverra spurninga spyr efnið? Og hvaða merking verður til þegar margar
raddir tala á sama tíma?
-Vilborg Bjarkadóttir.
