
Farvegir
Íris Ólöf Sigurjónsdóttir og María Þorleifsdóttir bjóða þér að vera við opnun á sýningunni Farvegir í Hafnarhúsinu, Grafíksalnum, Tryggvagötu 17 ( hafnarmegin) fimmtudaginn 5. mars kl. 17:00 -19:00. Opið er fimmtudaga til sunnudaga kl. 14:00 -18:00. Sýningunni lýkur 22. mars. Öll hjartanlega velkomin.
Í hálfa öld hafa farvegir Írisar Ólafar og Maríu Þorleifsdóttur í gegnum lífið og listina legið á ólíkum slóðum. Stundum hafa þeir runnið saman, skarast, kvíslast eða tekið ólíka stefnu. Og nú mætast þeir hér í Grafíksalnum.
Íris Ólöf Sigurjónsdóttir er textílmenntuð og hefur alla tíð fengist við textíllist meðfram öðrum störfum. Hún var safnstjóri á Byggðasafninu Hvoli á Dalvík í tæp 20 ár og sá m.a. um að endurhanna allar sýningar safnsins. Íris Ólöf hefur og haldið nokkrar einkasýningar bæði norðan heiða og í Reykjavík og tekið þátt í fjölmörgum samsýningum, s.s. með Textílfélagi Íslands þar sem hún er meðlimur og á Listasafni Akureyrar sem á verk eftir hana í safnkosti sínum. Íris Ólöf kennir textílsögu m.a. í textíldeild Myndlistaskóla Reykjavíkur Við textílinn blandar Íris Ólöf gjarnan öðrum efnum. Hún segist hafa þörf fyrir að vinna með andstæður; Náttúrulegt/manngert, óstöðugleika/stöðugleika, takmarkanir/frelsi, norðrið/suðrið, hart/mjúkt, stórt/lítið, fíngert/gróft. „Ég vinn á vinnustofu minni að stærri verkum þar sem að ég blanda saman grjóti og fínlegum textílum. Endurnýting er mér hugleikin og það að breyta einu efni í annað”.
María Þorleifsdóttir er lærður félagsráðgjafi frá Oslo þar sem hún bjó og starfaði í ein 8 ár, eða fram til 1985.Samhliða starfi sínu sem slíkur lagði hún alla tíð lagt stund á listnám og tók fjölbreytt námskeið bæði hér heima og erlendis, og má þar nefna leirmótun, teiknun, málun og skúlptúr gerð.- Veturinn 2004-2005 settist María á skólabekk í Iðnskólanum í Reykjavik á Hönnunarbraut skólans.- Haustið 2007 fékk hún inngöngu inná eins árs listnámsbraut við Kunsthöjskolen Sönderborg Dk.- Tók þátt í tveimur samsýningum í Listasal Mosfellsbæjar undanfarin tvö ár.- Hélt einkasýningu í garði sínum eina helgi síðsumars fyrir vini og vandamenn. María er frístundarmálari, …. málar stórt ,…. þarf mikinn “texture” og er drifin áfram af einhverjum krafti, til að ná fram einhverju sem kallast samspil áferðar, forma og lita.
